Vergeet mij niet

Huis Van Gijn is in rouw gehuld. Vanaf 16 november waant de bezoekers zich bij de tentoonstelling Vergeet mij niet…over rouwen en gedenken in een huis waar zojuist een dierbare is overleden. In de eetkamer staat het rouwservies nog op de gedekte tafel; hier werden gasten na de begrafenisplechtigheid onthaald op een diner. In de kamer van mevrouw Van Gijn zijn dameskleding en rouwaccessoires te zien en in de tapijtenzaal is een opbaring nagebootst. Kortom, iedere kamer leert iets over rouwen en gedenken sinds de 19de eeuw.

Rouwen en gedenken is van alle tijden en van alle culturen. In de 19de eeuw nam het echter extreme vormen aan. Er ontwikkelde zich een speciale rouwmode en -etiquette. Rouw werd nadrukkelijk zichtbaar en werd openlijk en vol overgave beleden. Uit die tijd zijn vele prachtige en indrukwekkende voorwerpen, sieraden en kleding bewaard gebleven. In Huis Van Gijn is hier een selectie uit te zien. Bijvoorbeeld de haarwerkjes die in de 19de eeuw een ware ‘hype’ vormden. Vooral haarschilderijtjes met voorstellingen in miniatuur van zerken en treurwilgen waren populair. Zo’n grafscène bood de mogelijkheid om thuis te rouwen net als bij het graf op de begraafplaats. Er werden ook bloemen uit mensenhaar gemaakt en verwerkt tot kransen.

Activiteiten

Ook hedendaagse rouwrituelen en -gebruiken krijgen op de tentoonstelling Vergeet mij niet…- over rouwen en gedenken aandacht. Dat deze gebruiken sterk cultureel bepaald worden, is vooral de laatste decennia duidelijk geworden door de veranderende samenstelling van de Nederlandse bevolking. Door de groei van de niet Westerse allochtone bevolking in Nederland veranderden niet alleen de uitvaartrituelen, maar ook de uitvaart zelf. Wakes en bidstonden, rituele wassingen, gezamenlijke maaltijden en voedseloffers veranderden de manier waarop wij in Nederland tegen rouwen en gedenken aankijken.

Sluit het Verborgen Museum