“In gevecht met de lange onderbroek” – De dag van de heer des huizes

“In gevecht met de lange onderbroek” – De dag van de heer des huizes
Chris de Bruyn werkt al bijna 25 jaar als conservator in Huis Van Gijn. Hij kent het huis door en door. De meest geschikte persoon om zich te verplaatsen in de heer des huizes, Simon van Gijn. Te veel eer, vond hij eerst. Maar ons inziens de enige juiste persoon. Onze huidige Simon van Gijn was een geweldige heer van stand.

Kleding
Voor de 24 uur heeft Chris eerst nog gewinkeld: “Ik had zwarte schoenen nodig, in een model dat die tijd, smalle lange schoenen, bottines. Een heer loopt niet op bruine schoenen, alleen in het bos.”
De mannenkleding verschilt niet zo heel van nu: een broek, overhemd, jas. De vorm van de herenkleding is wel heel anders dan de huidige modellen. Voor de dames was de kleding wel heel anders, aldus Chris. Alleen al omdat tegenwoordig vrouwen vaker broeken dragen dan rokken of jurken. Bovendien zijn de jurken, rokken veel langer.

In bad
“Ik heb nog zitten dubben of Van Gijn in een cape in bad ging of bloot. Toch denk ik dat Van Gijn zo rond 1900 naakt in bad ging.” Tot ver in de 19de eeuw gingen mensen met gekleed in bad deels uit puriteinse overwegingen. Het was toch wel even slikken met al die camera’s er omheen: “Soit dacht ik, dus bloot in bad. Toen ging ik verkeerd in het bad zitten en toen moest het over.” Lachend voegt Chris er aan toe: “Poeh, je moet er wel wat voor over hebben…” (juffrouw Fijn van Draat is de hedendaagse Van Gijn dankbaar) Na de badscene moest Van Gijn zich natuurlijk kleden. “In gevecht met de lange onderbroek. Ik had wel van te voren geoefende, zodat ik niet al te veel hoefde te worstelenen. De lange onderbroek was wel erg strak.”

Scheren
Onze Van Gijn had het blijkbaar wel naar z’n zin in de badkamer, want hij ging zich ook nog even scheren. Echter was dit niet van te voren gepland, en was er dus geen scheerschuim en -kwast. “Gelukkig had de lichtman een tube scheerschuim bij zich, die ik uit het zicht van de camera heb gehouden.” Het scheren ging niet helemaal goed: het werd een beetje bloederig. “Ik dacht: dat mes is stokoud en al 80 jaar niet gebruikt, het zal wel meevallen, Niet dus en sneed me vrijwel direct. Scheren met een vlijmscherp klapmes is dus niet eenvoudig, waarschijnlijk dat men zich daarom liet scheren.” Baarden, knevels en snorren waren populair in die tijd. Maar ook die werden waarschijnlijk door een barbier onderhouden: “Symmetrie in de gezichtsbeharing is zeer moeilijk.”

Het ontvangst
In de middag gaven de heer Van Gijn en zijn eega een buitenpartij. Er kwamen zoveel mensen, dat Chris er maar weinig van mee heeft gekregen. Dat moet destijds ook geweest zijn voor het echtpaar Van Gijn. Chris vroeg zich dan ook af hoe ze hun gasten zouden hebben ontvangen. Eerst zullen ze de gasten hebben verwelkomd, en daarna een ronde langs alle gasten voor het uitwisselen van enkele beleefdheden. Tegen de tijd dat je iedereen gehad hebt, gaan de eerste gasten alweer weg en start het afscheid nemen. “In feite heb je als gastheer en -vrouw niets aan zo’n ontvangst.”

Het diner
‘s Avonds was er het diner met belangrijke gasten. “Het ging er een beetje stijfjes aan toe. De etiquette schrijven voor dat er geen controversiële onderwerpen besproken mogen worden. De gesprekken waren een beetje oppervlakkig en keurig.” Natuurlijk werd deze avond ook veel gesprekken over het project, over het eten en koken. Het diner had eigenlijk stipt om half elf afgelopen moeten zijn, maar dat haalde we niet. “Ik denk dat we te veel hebben gepraat. Misschien is dat wel de oplossing, in sneltreinvaart alle gangen opdienen en eten, dan is er ook geen mogelijkheid om verkeerde onderwerpen aan te snijden, en dan kun je ook geen faux pas maken!”

“Ik heb het beleefd als een film, waarin ik af en toe moest optreden. Het was heel leuk, tobben af en toe, maar gezamenlijk kwamen we er wel uit. En de sfeer klopte, de mensen het licht paste, sloot goed aan bij de omgeving.”

Ontdek Huis Van Gijn

Sluit het Verborgen Museum