De buitenpartij

De buitenpartij
Er zijn diverse buitenfeesten, die Johanna van Woude in haar boek Vormen. Handboek voor dames (1898) behandelt: pic-nics, matinée, buitenpartij, garden-party. Bij een buitenfeest of matinée, is er een buffet waar eventueel de dames aan plaats kunnen nemen, de heren blijven staan.

Bij buitenpartij is er een groot buffet. En omdat de smaak en de gewoonten van de verschillende genodigden zeer uiteenlopen, is het aanbod zeer divers: koffie, thee, chocolade, bordeaux- en dessertwijnen, bier, melk. Er staan vele verschillende gerechten op tafel: zoals compotes, room, gebak, schuimtaartjes. Piramides van vruchten, of juist in zilveren mandjes. Het midden van de tafel is met bloemen versierd. Het tafelgereedschap moet in overstemming zijn met die diversiteit van de gasten én het eten (jammer dat het niet geïllustreerd is), aldus Johanna van Woude. “Borden en compotes liefst in imitatie aardwerk, aardige kopjes, goedgekozen glaswerk, tafellaken of servetten in kleuren geweven, of geborduurd met bloemen.”
Artistieke plaatsing van spijzen en dranken zorgen voor eveneens een feestelijke aanblik. Maar zo’n ongedwongen buitenpartij blijkt niet voor iedereen een feest: “Ieder is er eigen gastheer, en zij, die minder fijn gevoelen, naden er zich ontheven van verplichting der bescheidenheid en ingetogenheid, die men vanzelf in acht neemt, wanneer er maar één gastheer is.”
En natuurlijk krijgen de dames nog een sneer: “Maar iedere vrouw moet oppassen tot geen enkele ergerlijke omwerking aanleiding te geven in zulk een kring, waar vanzelf een zekere losse toon heerscht. Zij moet wat terughoudend zijn en moet zich liever niet afzonderen.”
Natalie Bruck-Auffenberg behandelt in haar boek De vrouw comme il faut (1897) ook de buitenpartijen. Zij schrijft dat de buitenpartijen zeer in de mode zijn geraakt, en dat de bezitters van parken het een prettige manier vinden om aan hun verplichtingen te voldoen om op deze wijze hun hele kennissenkring te ontvangen. De buitenpartijen worden in augustus en september gegeven. Er worden ook mensen uitgenodigd die men anders nooit zou ontvangen. Iedereen verwacht een uitnodiging. “De gastheer en vrouw ontvangen hun bezoekers voor het huis op het groote grasperk en reiken hun allen de hand.” Overal staan tuinstoelen en er is muziek. Verder zijn er ‘feestplaatsen’ met kinderspelen en amusementen, met schommels tenten voor schijfschieten, marionettentheaters waaraan ieder voor de grap meedoet. Hoewel het zelden gebeurt, mag er worden gedanst.
“Deze feesten duren nooit tot in den avond; uit zorg voor het park en om alle minder gepaste dingen te vermijden geeft men ze van vier tot zeven uur.” Aha, dat klinkt wel erg spannend.
In de stad worden door bezitters van grote stadstuinen dergelijke feesten gegeven, deze vinden plaats in april en mei. Het dansen in de open lucht staat centraal en er wordt door de gastheer en vrouw veel beter gelet op wie er worden uitgenodigd: “vooral vraagt men veel knappe, jonge dames, die door hare frissche nieuwe zomertoiletten dit lentefeest opluisteren.”
De buitenpartij van Huis Van Gijn zal overigens niet worden ‘opgeleukt’ met schiettenten, theaters en kinderspelen. Maar zal geheel volgens de etiquette voor het vallen van de avond eindigen om de minder gepaste dingen te vermijden!
Like
Like

You and 31 others like this.31 people like this.
24 UUR BUITENPARTIJ ETIQUETTE HUIS VAN GIJN

Ontdek Huis Van Gijn

Sluit het Verborgen Museum